czwartek, 11 sierpnia 2011

nerwowosc, frustracja, stres...

10:15 A wszystko za sprawa pracy, a raczej jej braku... jedyne co ma w perspektywie to "okres probny", brzmi niezle, ale tylko w słowach. Bo az mi sie włos na głowie jerzy jak pomysle co mnie czeka... Zamiast powolnego wdarazania, stres i nerwy zwiazane z rywalizacja... A do tego kiepski moment... Dojazd godzine dziennie, drogie bilety, Dziecie u dziadkow, ciociow i gdzie tam jeszcze popadnie. O zgrozo...
Emocje wyladowuje na otoczeniu, rodzina, znajomi. Jeszcze troche a wszyscy beda mnie unikac. Kazda najmniejsza blahostka powoduje u mnie stres. Siedzi mi w glowie, nie pozwala spac.
Ryczec mi sie chce...

piątek, 5 sierpnia 2011

Jakies fatum czy jak???

9:30 Zawisnelo nad moim domem, jak czarna chmura i za chiny ludowe zejsc nie chce... Zaczelo sie od mrozacej lodowki, potem cieknaca pralka, rozpadajace sie panele, przydaloby sie nowe, ale za co.... Mezczyzna zdolowany bo w pracy nadal jakis perspektyw brak, moje rozmowy z przyszlymi/nieodszlymi pracodawcami nie przyniosly spodziewanych efektow. A w dodatku zamiast zwrotu za ogrzewanie dostalismy doplate za wode i podniesienie czynszu! O zgrozo! Jeszcze cos? Odporna sie robie, przyjme jakies nieszczescie, katastrofe, klopot? Co proponujecie?
Do tego Mezczyzna wkurza, bo jak zrobic zeby bylo jak kiedys, jak sie nie chce. Wieczorem to najlepiej zalegnac przed tv i patrzec jak swieci! A gdzie jakas spontanicznosc, romantycznosc, czy co tam jeszcze?
Nadszedl piatek, poczatek weekendu, jak zawsze bardziej optymistyczny. Ja jednak czuje jaka pustke, niedosyt, brak mi powietrza... Moze to od tej chmury? Jakis pomysl jak sie jej pozbyc?
Na szczescie wyszlo slonko, wczoraj w ramach dotleniania Dzieciec wybralysmy sie z Towarzyszka spacerow do parku. Ach cudnie bylo popiknikowac na kocu, kazde jednak lenistwo ma swoj kres, Dzieciecia zarzadaly powrotu do domu i tez tak uczynilysmy. Wiec dzis w ramach maminego protestu spacer jak zwykle krotki, osiedlowy ;)

22:19 Kiedy ktoś mówi mi "Nie załamuj się, będzie dobrze!" Mysle sobie, latwo mu sie mowi... Przeciez sie nie da, nie martwic, nie myslec, nie przejmowac. Pomimo usilnych starach chochlik nad nasza glowa ciagle przypomina nam o smutkach i zmartwieniach. Wiec jak sobie z tym radzic... zajac sie czyms, nie myslec, albo wlasnie myslec ale wylacznie optymistycznie. Szukac pozytywow, swiatelka w tunelu, uwierzyc w siebie. Da sie? Pewnie ze sie da, trzeba tylko naładować głowę kontrargumentami i do dzieła! Powodzenia!

wtorek, 2 sierpnia 2011

Chciało by się jeżdzić mercedesem, a sloma w butach....

21:00 Zaniedbalam się.... wiem, ale i czasu na rozmyslenia brak, to wcale nie oznacza ze samopoczucie lepsze, wrecz przeciwnie!
Pod koniec zeszlego tygodnia przybylo wsparcie z anglii, przybylo i wybylo i cichosza, jak zawsze. I pewnie za rok albo i dluzej dadza znac...
Weekend uplynal pod znakiem paskudnej pogody, a co za tym idzie, ponurych humorkow... Mezyczna wnerwil mnie swoim ograniczneniem... caly weekend "pracowal". A ja jak zwykle robilam wszystko zeby Jasnie Panu nie przeszkadza, skonczylo sie tym, ze nawrzeszczalam na nieumtyego, siedzacego o 12 w pizamie i wgapiajacego sie w tv, zeby wreszcie z laski swojej sie ruszyl... I tu popelnilam blad! Bo jak ruszyl to z kopyta. Skonczylo sie na tym, ze czego nie tknal to rozwali! Skapitulowalam i kazalam mu usiasc wrocic do poprzednich czynnosci, bo jak to rzeklam "wkurza mnie"! Zeby nie pozabijac sie nawzajem, ruszylismy w podroz do dziadkow.
Poniedzialek to dwie kompormitacje, o dwie za duzo! Nerwow na to niestarczylo, a ze nawinela sie babcia to sie jej dostala, a pewnie Bogu ducha winna... No coz... Dziecie w jej rekach nieznosne, niespiace, niejedzace, jednym slowem placz i rozpacz!
Dzis mniejsza porazka, ale jednak. Poszukiwania nowego pracodawcy czas wskrzesic, brak jednak perspektyw na cos na czym oko moznaby zawiesic.
Za to Dziecie dzis przeszlo samo siebie, mnie rowniez.... Kto by pomyslal ze halas, ktory powoduje wiertarka moze doprowadzic do furii! Strach niesamowity i rozpacz zapanowala, do tego stopnia ze Dziecieciu z oczu zejsc nie moglam cale popoludnie. Do tego doszlo kiepskie sampoczucie spowodowane dwoma anomaliami zdrowotnymi. Pierwsza to dawno niespotykana @, ktora przyszla, bo w koncu musiala, ale nie zeby tesknila. Drugie paskudztwo przypaletalo sie i meczy moje ucho, a co za tym idzie pol glowy!
Jak na mnie to duzo za duzo! Jutro prosze o urlop!