Przeczytałam dziś i czuję tamte słowa, czuję siebie wtedy. Pesymistyczna? Smutna? Zagubiona? Potrzebowałam zrozumienia - troski. Ojej to wszystko tutaj zostało, a ja? Ja już zapomniałam bo teraz...
Teraz potrzebuję krzyczeć, jak dobrze mi, jak niezbędne jest to, żeby naskrobać, pochwalić się! Jak jest dużo słońca we mnie. Jak dużo energii, chcenia.
O czym więc będzie?
Nadal o tym samym - o tym co w duszy mi akuratnie gra ;)
A gdziś? Dziś chce mi sie...
Wiecznie mi sie chce... mam jakoś tak, że ciężko mi przekonać się, że może mi sie wydaje, że to zachcianka, że to nie tak na serio... Potem potem chce mi się bardzo. Tak bardzo że muszę mieć, muszę już, teraz, nie potem... Czy to normalne? W moim wieku? Przecież jestem dorosła, przecież znam priorytety, wiem co ważne, a co mniej? To skąd to nieogarnięte chcenie? Z poczucia braku? Z potrzeby?
Czy kiedyś nad tym zapanuję? Będę chcieć i chcieć?
Oby oby, mówi mój budżet....
To chyba na tyle... dużo jak na dwa i pół roku ciszy...
A poniżej... chcenia moje obecne: ;)
Chłód który uwielbiam ;)
Ta zieleń mówi do mnie ;)
Potrzeba?


No to powodzenia! :-)
OdpowiedzUsuńFajnie, że wróciłaś po takiej przerwie.
Wszystko na tych zdjęciach jest bardzo w moim guście: pędzle - właśnie takie, dokładnie ta paletka Sleek i jeszcze pościel w kolorach mojej sypialenki ;-)
Witaj Una! Cieszę się, że przycupnęłaś u mnie na chwilkę! Te moje zachcianki niestety ciągle tylko w mojej głowie. Ale ale od wczoraj w ikeii promocja na pościel więc kto wie ;) Nad cieniami ciągle się waham, czy to jednak takie moje... A te pędzle zdecydowane tak. ;)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam