8:30 Dziecie odsypia nocke, w koncu jak sie urzadzalo zabawy w srodku nocy to kiedys trzeba spac. Szkoda ze ja zostalam obudzona zeby Mezczyzne wyprawic do pracy. Konieczne bylo uzycie slow pokrzepienia i wsparcia, a takze kopniak na droge. I tak niewyspana, z podkrazonymi oczami, bolem glowy - ojc chyba relaksujace 0,5 wczoraj przynosi siwe znaki. Mysle co dalej z dzisiejszym dniem poczac. Jesli wierzyc prognoza z internetu ma byc dzis pieknie i slonecznie, wiec trzeba by wyprawic dziecie aby zazylo troszke Slonka, bo nie wiadomo kiedy znow powtorzy sie ta okazja.
Przy okazji trzeba przemyslec strategie znikniecia plamek z twarzy Dzieciecia. I oczywiscie trzymac kciuki za Mezczyzne.
14:30 Wybyły na trawke do pobliskiego basenu. A to dla nas nowosc.Pozabieraly prowiant, koce, reczniki i pojechaly czterokolowcem. Polozyly sie w cieniu na kocu, wokol pelno zerujacego na nas robactwa. Wiec odpoczynek uplynal nad ochronem dzieciecin przed pozarciem ich przez dzikie zwierza, czyt. mrowki itp. Zamoczyly tez stopy w mrozacej krew w zylach sadzawce pelnej robactwa i smieci. Zaskakujaco szybko zdrzemnely sie na kocu, Przy okazji odkryly ze mozliwy powod nieustajacych jekow to wychodzaca dolna jedynka! Ciekawe kiedy ujrzy swiatlo dzienne!
Efekt jest taki ze pol dnia mamy z glowy, pozostaje zagospodarowac reszte i zrobic cos na pozywienie wracajacemu z pracy Mezczyznie. Po wycieczce pozostaly swedzace slady ukonszen zwierzyny.
16:00 Zaufanie to podstawa! Nie tylko w zwiazku, ale rowniez w kontaktach z innymi. W szczegolnosci kiedy jest ono mocno nadwatlone. Moze sie okazac ze wlasnie cos sie rozsypalo, ale czasem trzeba zakonczyc niezdrowe kontakty i pojsc dalej o krok dalej...
21:00 "...smutni ludzie, kiedy nie radza juz sobie ze soba, chca przewaznie o tym smutku komus opowiedziec." (J.L.Wisniewski "Arytmia uczuc")...
Tylko kto chcialby wysluchac i zrozumiec moj smutek. Kto nie zarazi sie lub nie poczuje winnym. A kto nie bedzie mnie moralizowal i pouczal?
Wisniewski znalazl ukojenie w slowach. Moze mnie rowniez tylko "kartka papieru" bedzie wstanie przyniesc ukojenie w przejmujacym smutku...
Dziekuje panu Wisniewskiemu za jego smutek, bo stal sie tworczy, a efekt jest taki jak sam wspomnial..., uswiadamia nam "smutnym" ze wcale nie jest z nami tak najgorzej, ze sa tacy ktorych los doswiadczyl bardziej. A my tylko sie nad soba uzalamy...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz