piątek, 22 lipca 2011

"Przejdzie mi..."

9:00 Jakiś czas temu podwożąc znajomego do domu po ostro zakrapianej meskiej libacji, slysze zachrypnietym glosem... "Zona to sie na mnie obrazila, ale to w sumie dobrze bo przynajmniej nie bede musiał z nia dziś rozmawiac..." Zbulwersowana zmierzylam wzrokiem owego meza i w duchu pomyslalam - och co za facet, dobrze ze mój jest lepiej wychowany! No i sie doigrałam... wczoraj wieczór, w ramach przerwy miedzy komputerowo - telewizyjnym spedzaniem wieczoru, postanowiłam poprzekomarzać się z Męzczyzną. I strzeliłam "niby focha"... Mija minuta, jedna, dwie, trzy, kwadrans...  Mezczyzna niewzruszony wgapia się w telewizor. Nie wytrzymałam wiec pytam, czy tak trudno jest przeprosić na niby za tego niby focha??? No i tu sie pogrązyłąm, bo mogłam milczec! W odpowiedzi uslyszałam... "po co, przeciez Ci przejdzie!"  O zgrozo!...
W kontekście tego, że akuratnie czytałam dwie nieszczęśliwe historie miłosne! Zapytałam sama siebie, gdzie do cholery ta cała romantycznosc! I przepraszam za to wyrażenie, ale miało być dobitnie! Jeszcze pięć lat temu,  Męzczyzna nie wiedział po co był mu wóczas tv, ze trzy temu powarzyłby się oderwać wzrok i chociaż rzucić go w moim kierunku, a dzis nie widzi potrzeby marnowania czasu na błahostki! Na swoje nieszczęście, postanowiłam focha pociągnąć dłużej, ostentacyjnie wyszłam i przeniosłam się z hisoriamii miłosnymi do łóżka! Wspomne że po drodze odziałam się w dawno zapomnianą skąpą, jedwabną (co prawda do jedwabiu to jej daleko... ;) ale brzmi lepiej) koszulkę nocną i wróciłam do lektury.... Po niespełna pół godziny - kiedy Mężczyzna, bynajmniej nie z powodu braku mojej obecności, ale raczej senności, przybył do łoża. Zauwazyl!!! - za kilka lat nawet tego sie nie doczekam, mojego Focha! I co... obrócił się plecami, kwitując, że do rana mi przejdzie, a tak przynajmniej dam mu spokojnie zasnąć bez marudzenia! I oto zostałam z fochem sama! A rano nie pozstalo mi nic innego jak pogodzić się z faktem, że mój foch na nikogo nie zrobił wrażenia, poza mną sama!
Ten ponury, pochmurny, wietrzny i deszczowy dzień kończe. Moze jak to każdej kobiecie chociaż zakupy poprawią humor...

Ach odnośnie zakupów Dziecięciowych... Wiecie jak trudno jest kupić smoczek do butelki! Moze to się wydawać dziwne, a jednak. Po rozeznaniu internetowym u producenta, poszłam na łowy do sklepu i okazało się, że tutaj już takiego wyboru nie ma! Od kilku dobrych dni powtarzam te sama czynność przed półką ze smoczkami, poszukuję właściwego! Wczoraj znudzona poszukiwaniami, sięgnęłam po którykolwiek.... Niestety podobnie jak szósta w totka, strzał był chybiony... Dzięcię wróciło z radością do poprzedniego! A ja znów muszę przeprosić się z półkami i wrócić do poszukiwań!

P.S. Zapomniałam dodać, że przez to "skąpe" odzienie jeszcze się kataru dorobie, bo nieżle zmarzłam, a spod kołdry to wystawał tylko czubek mojego nosa! Wrócę jednak do spania w "babcinych gaciach" .

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz